Stijl: Roots Wat: cd Label/Eigen Beheer: Bad Reputation We bespraken al eens een album van Pelt en nu zit een solo-langspeler van Joep Pelt in onze cd-speler. Alle complimenten die we destijds uitdeelden voor de groepsplaat kunnen ook nu weer uit de kast. Zo is Joep wederom uiterst gevarieerd bezig, worden de nummers niet nodeloos opgerekt met ellenlange soli en weet hij met echte liedjes te komen. Op de groepsplaat kwamen 12 nummers voorbij in een goede 35 minuten, dit schijfje bevat 13 nummers in ruim veertig minuten. Wederom een gemiddelde lengte van zo'n drie minuten per nummer, dat geeft al aan dat er voor nodeloze solo's helemaal geen plaats is. Wel is er dus volop ruimte voor variatie en mede daardoor doet de langspeler hier en daar sterk denken aan een soort unplugged versie van 'Bop Till You Drop' van Ry Cooder. Zo spat ook het spelplezier van dit album, is de hele teneur lekker losjes en is nergens hoorbaar dat deze zwart-klinkende plaat door blanken is gemaakt. We schreven destijds al dat Joep zeker kan zingen en ook hier wordt dat weer bewezen. Hij kan veel doen met de klankkleur van zijn stem en weet zo extra lading te geven aan de teksten.

	Daarnaast is Joep ook nog eens een meer dan benadigd gitarist, voor liefhebbers van het betere roots-gitaarwerk is het volop smullen van het geweldige spel van deze snarenplukker. Overigens doet Joep meer dan gitaarspelen en zingen, want hij neemt hier en daar ook onder andere mandoline, harmonica en percussie voor zijn rekening. Voorts helpen zijn Pelt-collegae zo af en toe een handje en zijn er verder gastbijdragen van Andro Biswane (calabash), Wessel van der Wal (contrabas) en speelt Jaap van Beusekom banjo op 'Go To Hell'. Alle bijdragen zijn even smaakvol en effectief. Te prijzen valt ook dat Joep niet allerlei bestaande nummers gaat herkauwen. Elf tracks zijn door hem zelf geschreven en slechts in twee gevallen wordt een bestaand nummer geïnterpreteerd, dat gebeurt dan wel op een wijze waarbij het woord herkauwen helemaal niet op zijn plaats is. Al met al is 'It Is What It Is' een heerlijk album geworden, een album ook met een tijdloze sfeer, net zo geschikt om te draaien als de mussen van het dak vallen als midden in de winter bij de haard. Zo blijkt Joep Pelt alleen wat betreft de naam van de platenmaatschappij er naast te zitten, want bij ons heeft deze man inmiddels een erg goede reputation!