Pelt
Stick it in
Tengu 309 7032


Joep Pelt gaf zijn diep in de countryblues gewortelde muziek een nieuwe impuls door een samenwerkingsverband aan te gaan met bassist Arthur ten Cate en drummer Randell Sambo. Die brachten elk hun muzikale bagage mee en zorgden voor Caribische elementen, funky ritmes en rockinvloeden. Even in vogelvlucht: in de jaren ’90 maakte Joep een studiereis door Mississippi en speelde hij samen met R.L. Burnside en T-Model Ford. Terug in Nederland begon hij de daarmee opgedane inspiratie te ventileren in eigen songs. Na een tijdje solo te hebben gewerkt verwezenlijkte hij zijn al langer gekoesterde wens om een band te beginnen. Daarmee besloot hij, na de nodige repetities en optredens, de studio in te gaan. Dat leidde tot deze door Mike Steward geproduceerde opnamen. Die dateren alweer van meer dan twee jaar geleden, maar waren tevoren al in Frankrijk uitgebracht. Sinds kort is het album ook in Nederland verkrijgbaar. Sleutelwoorden zijn: eigentijdse teksten,  verrassende arrangementen en veel energie. Let wel: ook al noemt het trio zich Pelt, het is geen muziek van een solist met een ritmesectie. De inbreng van de twee anderen is gelijkwaardig. Je moet deze cd een aantal keren beluisteren voordat je beseft hoe rijk hun blues is. Ik heb begrepen dat Joep onlangs tevens interesse heeft opgevat voor de muziek uit Mali, waar hij óók al is geweest. En wat hij daarvan heeft opgepikt zou alweer terug zijn te horen in de optredens van zijn groep. Wáártoe dit verder ook mag leiden, Pelt is een band om in de gaten te houden. Zelf doe ik dat voorlopig door met volle teugen van hun debuut te genieten.

Sjef Hermans